Lokalizacja: Strona główna >> Operacje, przebieg, informacje >> Oddychanie i pokarm

Oddychanie i pokarm

Po poważnej operacji u pacjenta mogą wystąpić problemy z oddychaniem, także wymagające intensywnej terapii. Mogą one być skutkiem ubocznym zastosowanych środków znieczulających lub pojawienia się płynu w płucach. Jeśli pacjentowi usunięto jedno płuco albo cierpi on na przewlekłą chorobę płuc, mogą wystąpić u niego objawy niedotlenienia. Rutynowym sposobem postępowania w takich przypadkach jest zastosowanie sztucznego oddychania - podłączenie pacjenta do respiratora, przy pomocy którego będzie on oddychał. Respirator może zastąpić funkcje mięśni klatki piersiowej częściowo lub całkowicie. Praca respiratora polega na wprowadzaniu tlenu do płuc pacjenta przez rurkę umieszczoną w tchawicy. Do urządzenia tego podłącza się również osoby, u których stwierdzono uszkodzenie części mózgu odpowiedzialnej za oddychanie. Uszkodzenie może być spowodowane przez uraz głowy lub zatrucie mózgu w ciężkim przypadku śpiączki metabolicznej - cukrzycowej, mocznicowej lub będącej skutkiem działania środków toksycznych. Jeśli pacjent jest nieprzytomny, należy mu podawać pokarm przez cewnik. Jeśli jelita pracują, do żołądka chorego wprowadza się przez nos cienką rurkę, przez którą można podawać pokarm w płynie. Zawiera on mieszankę węglowodanów, tłuszczów, białek i witamin --- wszystkich składników niezbędnych organizmowi do życia. Jeśli jelita nie pracują, wtedy u pacjenta przeprowadza się zabieg polegający na dostarczeniu składników pokarmowych bezpośrednio do krwiobiegu (kroplówka). Oba rodzaje sztucznego karmienia pozwalają utrzymywać pacjenta przy życiu przez dowolnie długi okres, przyspieszając także regenerację sił i proces gojenia. Czasami kroplówki służą także podawaniu płynów i leków do żyły przez igłę umieszczoną w ramieniu albo szyi. Tagi: