Medycyna naturalna

Różne są sposoby zdobywania ochotników do badań eksperymentalnych. Szpitale, firmy farmaceutyczne lub agencje poszukają ochotników przez ogłoszenia w prasie. Niekiedy do prowadzenia badań werbowani są lekarze, którzy badany lek stosują u własnych chorych i tylko uzupełniają grupę chorych dodatkowymi ochotnikami. Placówki szkoleniowe i organizacje medyczne, takie jak National Cancer Institute (Narodowy Instytut Raka) również uczestniczą w badaniach klinicznych i podają nowe leki wybranym chorym oraz stosują u nich nowe programy leczenia. Niezależnie od tego, kto prowadzi badania, uczestnicy muszą być poinformowani o ewentualnym ryzyku i muszą podpisać oświadczenie wyrażające zgodę. Nie wiedzą natomiast, czy otrzymywać będą lek czy placebo, ponieważ mogłoby to wpłynąć na wyniki. Jeżeli okaże się, że dany lek ratuje życie i może zapobiegać nieodwracalnym skutkom choroby, należy badanie przerwać i chorym z grup otrzymujących placebo zaproponować jego przyjmowanie. Sytuacja taka zdarzyła się marcu 1987 r. podczas badań klinicznych azydotymidyny, leku przeciwko AIDS. W ósmym miesiącu trwania drugiej fazy badań okazało się, że chorzy przyjmujący azydotymidynę żyli dłużej niż chorzy z grupy placebo. Badania przerwano, a w miesiąc później protokół badania został przyjęty. Jednak dopiero po pół roku FDA wydał ostateczną zgodę na rejestrację. Od momentu rozpoczęcia badań upłynęło zaledwie 29 miesięcy. Jest to niezwykle krótki okres, zważywszy, że przeciętnie procedura trwa ok. 100 miesięcy. Nieuleczalnie chorzy z nadzieją zgłaszają się do badań nad nowymi lekami czy metodami leczenia, upatrując w nich ostatniej deski ratunku. Niektóre badania kliniczne spełniają takie oczekiwania, co więcej, zapewniają chorym wspaniałą opiekę medyczną podczas ich trwania. Inne nie spełniają pokładanych w nich nadziei, wnoszą jednak niezaprzeczalny wkład w rozwój wiedzy medycznej. Należy bardzo ostrożnie podchodzić do leków reklamowanych w supermarketach, ilustrowanych magazynach czy sensacyjnych ogłoszeniach.