Terapie niefarmakologiczne
Terapie niefarmakologiczne, wymienione poniżej, zalecane są zazwyczaj z równoczesnym przyjmowaniem leków, a ich wybór zależy od rodzaju choroby. Psychoterapia psychodynamiczna Terapeuta poszukuje przyczyny zaburzeń psychicznych, stwarzając warunki sprzyjające swobodnej wypowiedzi chorego na temat przeżyć i marzeń z dzieciństwa. Klasyczną, freudowską formę takiej terapii realizuje się podczas sesji indywidualnych, kiedy chorzy mówią, a terapeuta słucha. Jest to najdroższa, najdłuższa i najbardziej intensywna forma psychoterapii, która zakłada pięć spotkań w tygodniu przez trzy do pięciu lat. Odmianą takiej terapii jest terapia grupowa, małżeńska i rodzinna; podczas trwania sesji terapeuta zajmuje się równocześnie kilkoma osobami. Psychoterapia krótkotrwała Jest popularną odmianą psychoterapii klasycznej. W tym wypadku, jeszcze przed rozpoczęciem leczenia, chory i terapeuta precyzują problem wymagający rozwiązania oraz czas trwania terapii. Terapia poznawcza Jest odmianą terapii krótkotrwałej. Zadaniem jej jest sprecyzowanie i skorygowanie zaburzonych procesów myślowych, leżących u podłoża zachowań samo niszczących. Jeśli chory notorycznie spóźnia się na spotkania, nie jest bowiem wstanie wyjść z domu o odpowiedniej porze, terapeuta pomaga mu zrozumieć przyczyny takich nawyków i proponuje metody ich naprawienia. Jest to metoda szczególnie skuteczna w leczeniu stanów depresyjnych. Modyfikacja zachowań Celem jest zmiana złych nawyków lub zachowań bez odwoływania się do podłoża psychologicznego. Okazuje się szczególnie skuteczna w leczeniu fobii, nawyków takich jak palenie, zaburzeń pokarmowych i szeregu natręctw, jak np. obsesyjne mycie rąk.
Reklama
| kosze upominkowe | pozycjonowanie poznań | windykacja |